Melleray, Zisterzienserabtei der strengeren Observanz in La Meilleraye-de-Bretagne, gegründet 1894 als Exilkloster in Lulworth, England, 1810 Priorat, 1814 Abtei, 1817 nach Melleray verlegt.
Äbte
| 1. | Antoine Saulnier de Beauregard | 1810–1813 Prior, 1813–1839 Abt |
| 2. | Maulouin, Maxime | 1839–1852 |
| 3. | Antoine Bernard | 1852–1875 |
| 4. | Eugène Vachette | 1875–1919 |
| 5. | Jean-Baptiste Ollitrault de Kéryvallan | 1919–1922, dann Generalabt |
| 6. | Ambroise Bec | 1923–1928 wurde möglicherweise vergiftet[1] |
| 7. | Corentin Le Guyader | 1928–1940 |
| 6. | Bernard Pape | Sup. ad nutum 1941–1945, Abt 1945–1946 |
| Amédée Largouët | Sup. ad nutum 1946–1949 | |
| 7. | Louis de Gonzague Le Pennuen | 1949–1958 ben. 18. Okt. 1949. |
| 8. | Colomban Bissey | 1958–1986 |
| 9. | Jacques Parriaux | 1986–1993 * 1932 (Bordeaux); Vest.: 1957; Prof. sol.: 1962; Abbas 1986–1993; gest. 23. Dez 2009. |
| 10. | Gérard Meneust | Sup. ad nutum 1993–1995, Abt 1995–2016, 2018 Abt von Port-du-Salut |
- ↑ Michael Casey: Seventy-Four Tools for Good Living: Reflections on the Fourth Chapter of Benedict's Rule, Collegville, Liturgical Press, 2014, S. 256.
Zitierempfehlung: Melleray/Äbte, in: Biographia Cisterciensis (Cistercian Biography), Version vom 8.05.2024, URL: http://www.zisterzienserlexikon.de/wiki/Melleray/%C3%84bte